شرمنده از این دموکراسی

اولین فراخوان رستاک در مورد شورای شهره و سوال بسیار جالبی هم مطرح کرده که جای تامل داره.

دوست داشتین یه سری بزنین:رستاک

در ضمن این روزها شهرها پر ازپستره که جای تاسف داره.

هرکی از جگرکی گرفته تا بیکاره کاندیدای شده.چطور ممکنه که برای یه شهر با ۹ نماینده ۲۸۶ نفر کاندیدا بشن.بازم ۲۰:۳۰ بگه حزب بازی بده و انتخابات شورای شهر نباید سیاسی بشه.

حداقل فایده حزب اینه که با آرای مردم جهت میده والبته یه برنامه برای خودش طراحی میکنه.

البته منظورم از احزاب حزبهای مجهول الهویه ای مثل رایحه خوش خدمت و امثالهم نیست که هیچ سیاست مشخصی جز فریب مردم کم بضاعتی که خیلی ساده به هرکی اعتماد میکنن ندارن.

دستاورد دولت نهم چی بوده که حالا خواهر آقای احمدی نژادم کاندیدا میشه؟

غم این خفته چند

                     خواب در چشم ترم میشکند.

 

چرا آزادی اقتصادی در اولیت قرار میگیرد؟

شاید هیچ چیزی بدتر از این نباشد که شما در کشوری باشید که بخواهد ارادهِ خود رو به شهروندانش تحمیل کند.در چنین جوامعی شما مجبورید در هنجارهای تحمیل شده از سوی عدهِ خاص زندگی کنید.به عبارت دیگر سعادت افراد در چارچوب هنجارهای تعیین شده تعیین میشود.لباس , رفتار ,علایق همه در چارچوب تعیین شده تعریف میشود.

چنین جوامعی می کوشند اراده های مستفل را در خود حل کرده یا واپس زنند و بدین ترتیب جوامعی مشابه پدید آورند.اندیشه مهندسی اجتماعی,دستاورد چنین جزم اندیشی است.در چنین جوامعی طبقاتی شکل میگیرند که قدسیت می یابند و انتقاد جایگاه خود را در آن از دست میدهد.

در این جوامع آزادی به راحتی بی معنی میشود و اولین دستاورد آن سلب اراده از مردم و تعیین آن در چارچوب خواسته قدرت دولت است و اولین دستاورد این اشتباه گریز استعدادهای آن کشور به روش های گوناگون است.

شاید فرار مغزها با ظهور استعدادهای قابل جایگزین شدن باشد اما فرار سرمایه به گونه ای است که ندرتا جایگزین میشود.سرمایه برای کارایی نیاز به امنیت وآزادی دارد تا بتواند خود را تکثیر کرده فزونی گیرد.

چرا سرمایه داری و حمایت از بازار آزاد در تضاد با سیاستهای چنین جوامعی قرار میگیرد؟

تصدیگری دولت باعث کنترل تمام فعالیت های اجرایی میشود و ار آنچا که هر فعالیتی نیازمند سرمایه است دولت به راحتی با هر فعالیتی از این دست نظارت میکند.تشکل ها تحت نظارت دولت قرار میگیرند.نشر در انحصار رانت هی دولتی خواهد بود و مردم به دلیل نیازمندی به دولت برای تامین معاش خود , از انتقاد پرهیز میکنند.

رفتاری که مردان سیاست امروز در چیش گرفته اند بیش از هر چیز موید تلخی تکرار تجربه تلخ گذشته است.تجربه خطایی که امروز  بار دیگر ...

 روزنامه ایران در تاریخ 28 فروردین امسال از نگاه بانک جهانی آمار تکاندهنده را منتشر کرد.

اخذ مجوز در ایران برای آغاز فعالیت تولیدی 668 روز طول میکشد.

ثبت مالکیت 36 روز و 28 نوع پرداخت مختلف مالیاتی دارند.

به اجرا در آوردن قراردادها که شامل ساده یا سخت بودن اعمال قراردادهای تجاری در ایران 545 روز طول میکشد و 23 مرحله دارد.

شروع فعالیت های تجاری در ایران به 47 روز زمان و 8 مرحله نیاز دارد و مقررات کارگری (که شامل سختی یا آسانی  در استخدام و اخراج کارگران است)  و بین 0 تا 100 است ایران نمره بسیار ضعیف 78 را دریافه کرده و در مورد هزینه اخراج این عدد 90 است.(هرچه شاخص به 0 نزدیکتر باشد نشان دهنده موفقیت بیشتر است.)

و شاید تامل در وضعیت معیشت خانوار ایرانی اثبات کندکه چرا امروز پیش از هر چیز نیازمند آزادی اقتصادی هستیم...

 

 

به یاد میلتون فریدمن:

وی یکی از اصلی ترین مدافعان اقتصاد بازار بود.دو کتاب( آزادی و انتخاب)و (سرمایه داری و آزادی) در اوج تب کمونیسم توسط وی نوشته شد .وی برنده نوبل اقتصاد و شناخته شده ترین اقتصاددان مکتب شیکاگو است.فقدان او ضایعه ناگواری برای دنیای اقتصاد است.

زندگی کامل میلتون فریدمنرا اینجا بخوانید.

مقاله میلتون فریدمنeconomist خواندنی است.

و البته رستاک نیز چند مقاله خواندنی در مورد او دارد. 

سرمایه داری و آزادی توسط نشر نی چاپ شده و البته کتاب اندیشه های اقتصادی میلتون فریدمن نوشته ایمون باتلر چاپ نشر نی دو کتاب عالی برای آشنایی با اوست که به فارسی ترجمه شده است.

دوستان سوسیالسیت من به خاطر خدا هم که شده این دو را بخوانند و

نظر هم بدهید........نیازمند انتقادات شمام.